Περίληψη
Προσωπικές σκέψεις
Η ταινία ξεκινάει με ένα πρελούδιο από τις παγωμένες αρκτικές εκτάσεις μέχρι τα αιματηρά πεδία μαχών της Ευρώπης του 19ου αιώνα και στη συνέχεια προχωράει σε δύο σαφώς καθορισμένες ενότητες ίσης περίπου χρονικής διάρκειας.
Η πρώτη, πιο καλογραμμένη αφηγηματικά, περιλαμβάνει την ιστορία του Victor. Αναδεικνύει τη φιλοδοξία του χαρακτήρα του μαζί με το υπαρξιακό του ταξίδι, που τον οδηγεί να υποδυθεί τον Θεό, μετατοπίζοντας τα όρια της ζωής και του θανάτου. Έχει επιβλητικά σκηνικά, απίστευτα κοστούμια και έντονες αντιθέσεις, καθώς μεταφέρει και τον παραλογισμό του πολέμου.
Η δεύτερη, ίσως πιο επιφανειακή αφηγηματικά, αναδεικνύει την οπτική γωνία του Πλάσματος, που διαθέτει ένα συνεχώς εξελισσόμενο εγκέφαλο και, πάνω απ' όλα, μια παλλόμενη, καθαρή καρδιά, το όργανο, που σύμφωνα με την Elizabeth, ο Victor γνωρίζει λιγότερο. Το Πλάσμα είναι ικανό να μας τρομάξει, όταν πρέπει να προστατεύσει τον εαυτό του ή αυτούς που νοιάζεται, αλλά και να μας συγκινήσει στην παθιασμένη και ταυτόχρονα αφελή προσπάθειά του να ανακαλύψει τον κόσμο που δεν γνωρίζει. Η ενότητα αυτή είναι πιο ενδιαφέρουσα από την πρώτη, εφόσον παρακολουθεί τη διαδικασία του προοδευτικού εξανθρωπισμού του Πλάσματος. Ακόμη, βοηθάει τα μέγιστα ώστε να απαντηθεί και το ερώτημα: Τελικά ποιος είναι το Τέρας; Το ίδιο το Τέρας ή ο ψυχικά διαταραγμένος άνθρωπος που το δημιούργησε;
Σπουδαία αν και λίγο υπερβολική είναι η ερμηνεία του Oscar Isaac (Ex Machina, Dune: Part One, Star Wars: Episode VII) στον ρόλο του Victor Frankenstein, του εκπληκτικού Jacob Elordi (Euphoria, Priscilla) στον ρόλο του Πλάσματος και του βραβευμένου με Όσκαρ Christoph Waltz (Django Unchained, Inglourious Basterds) στον ρόλο του Heinrich Harlander. Η Mia Goth (Pearl, Emma) παρά το σαγηνευτικό πρόσωπό της και τον κομβικό ρόλο της, ως Elizabeth Lavenza, δείχνει να υπολείπεται των άλλων τριών ερμηνευτικά.
Χάρη στον Guillermo del Toro, η ταινία "Frankenstein" επιβεβαιώνει ότι ο τρόμος είναι αυτή τη στιγμή το καταλληλότερο κινηματογραφικό είδος, για να αποτυπώσει το ταραγμένο μας παρόν (ο ρόλος του εμπόρου όπλων Heinrich Harlander είναι εμβληματικός από αυτή την άποψη, όπως και η προοπτική για μια ακραία και άκριτη εκμετάλλευση της τεχνολογίας).
Αλλά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, αυτή η ταινία, που θα πρωταγωνιστήσει στα βραβεία Όσκαρ της φετινής σεζόν, μας υπενθυμίζει ότι συχνά πίσω από το τερατώδες και το διαφορετικό, υπάρχει μόνο ένας άνθρωπος, που διεκδικεί απεγνωσμένα το δικαίωμά του να υπάρχει –ακόμη και με τη βία–, αν χρειαστεί. Ένα επίκαιρο μήνυμα από μια ταινία που θα θυμόμαστε για πολύ καιρό.
Σημειολογικά θα αναφέρω, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ταινία "Frankenstein", το εξής: Μόλις πριν από δύο χρόνια η ταινία Poor Things του Γιώργου Λάνθιμου κέρδισε τέσσερα βραβεία Όσκαρ για μια γυναικεία και φεμινιστική παραλλαγή του μύθου του Frankenstein. Εκεί είναι η Bella Baxter που ξεκινάει τη δύσκολη διαδρομή της ζωής, εγκαταλείποντας τον πατέρα-θεό-δημιουργό της Godwin Baxter…
Αλέξανδρος Παπαδόπουλος
Βαθμολογία : 9/10
………………………………………………………………………………………..
Το τρέιλερ της ταινίας

























